سلسله موی دوست حلقه دام بلاست
هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست
یا رب !
من ریسمان محبت تو پاره می کنم
شاید گره خورد به تو نزدیک تر شوم !!
پ.ن:
چله نشسته ایم
تا لایق حلقه نشینی کوی دوست باشیم
و بتوانیم بهره مند گردیم . . .
انشالله
فرياد ز من
اى پير، هواى خانقاهم هوس است طاعت نكند سود، گناهم هوس است
ياران همه سوى كعبه، كردند رحيل فرياد ز من، گناهگاهم هوس است!
دعوتتون میکنم به خوندن متن زیبایی که تو وبلاگ دوست عزیزمون بود ( غروب شلمچه )
گفتی با دلی آرام
و قلبی مطمئن از سؤال و جواب باد و باران،
انتظار فرج از نیمه خرداد را
در انتهای کوچه رو به غروب
به پایان میرسانی!
ما هنوز، از خرداد زخمخورده، شوکران مینوشیم و مشتاقانه انتظار میکشیم.
هنوز، خردادهای نیامده را با تو شاعرانه زمزمه میکنیم:
« روزها میگذرد حادثهها میآیند
انتظار فرج از نیمه خرداد کشم »
ما به وعدههای تو ایمان داریم، ای «عزیز سفر کرده» که هیچگاه عطر بودنت، از خاطره روزهای ما محو نخواهد شد.
یا مهدی ( عج )
که بودند آنانکه گروه گروه در خرمشهر زیر شنی تانک های روسی له شدند و با نارنجک اسرائیلی تکه تکه شدند و در هر قدم از هر کوچه شهر شهیدی دادند تا نا م "شیعه" را مترادف با معنای مرد نگاه دارند.
و چه بگویم ؟
مگر می شود آن هشت ساله را که به هشتاد هزار سال عمر آنان که سیاره زمین را بدل از طویله گرفته اند می ارزد ، در هشت سطر خلاصه کرد ؟!
امروز سوم خرداد است
به عبارتی و از روی تقویم سالروز آزاد سازی خرمشهر
اما با مروری بر دو سه سال پیش، اتفاق دیگری هم یادمان می آید
تولد وبلاگ " و تورا دوباره باختم ..."
آن زمان وقتی وبلاگ را افتتاح کردم تنها برای این بود که جایی داشته باشم برای نوشته های خودم ،که زیاد فرق نمی کرد برایم بودن یا نبودنش
اما حالا که دو سال تمام از ایجاد آن میگذرد حتی می توانم تاثیرش را بر زندگی روزمره ام ببینم
امسال اما وضع به منوال دیگری می گذرد
روز تولد وبلاگ سیستم رایانه ای که تمام وبلاگ را به بودن آم مدیونم، به قول یکی از دوستان مریض شده
الان هم اینهارو که می نویسم در کافی نت هستم
یکسال دیگر گذشت
سالی که اصلا انتظار نداشتم اینگونه باشد
اتفاقاتی که هنوز که هنوز است باور بعضی از آنها برایم مشکل است
که همه و همه در پُست پُستِ وبلاگ در سال گذشته قابل شهود است.
. . .بگذریم
تولد وبلاگ مبارک
همین !
پ.ن:
تازگیها عادتم شده بعد از چند صفحه توضیح و تفسیر، مطلب اصلی را در سطر آخر مطالب بنویسم.
نمی دانم شاید این هم نوعی سبک باشد برای خودش.
یعنی هر وقتی خواستید اصل مطلب رو بفهمین اول آخر مطلب را بخونید و بعد برید سراغ خود مطلب.
سلام
نمی دونم این یکی دو هفته شانس با من همراه شده یا من با اون
به خاطر اینکه سیستم رایانه خانگی بنده مُرده
(این هفته این دومین مادربردی بود که ترکید!!!)
فعلا نمی تونم نه مطلب قابل قبولی بنویسم و نه طرحی جدید کار کنم
و از طرحهای قبلی دارم استفاده می کنم
نمونه اش رو می تونین بالای وبلاگ ببینین
طرحی که قبلا یه بار استفاده کرده بودم دوباره گذاشتم
که حتی رنگ زمینه اش هم نمی خونه
اما فعلا چاره ای نیست !!
.......................
البته به قول بزرگان :
این نیز بگذرد
این منم در آینه یا تویی برابرم