و تو را دوباره باختم ...

گر بود عمر بمیخانه رسم بار دگر                         بجز از خدمت رندان نکنم کار دگر

خرم آنروز که با دیده گریان بروم                               تا زنم آب در میکده یکبار دگر

معرفت نیست در این قوم خدا را سببی                   تا برم گوهر خود را به خریدار دگر

یار اگر رفت و حق صحبت دیرین نشناخت                حاش لله که روم من ز پی کار دگر

گر مساعد شودم دایره چرخ کبود                            هم بدست آورمش باز بپرگار دگر

عافیت می طلبد خاطرم ار بگذارند                          غمزه شوخش و آن طُّره طَّرار دگر

راز سر بسته ما بین که بدستان گفتند                هر زمان با دف و نی بر سر بازار دگر

باز گویم که درین واقعه حافظ تنهاست

غرقه گشتند درین بادیه بسیار دگر